MME expertise

Start

Disclaimer

Sitemap alfabetisch Classificatie  Cvs-ME CVS Adolescenten CVS ME Algemeen
CVS-Archieven CVS Behand-Onderzoek CVS Bloedtesten CVS Congressen CVS DiŽten CVS Geneesheren
CVS Geneesmiddelen CVS Immunologie CVS-Juridisch CVS Kenmerken CVS Massage CVS Pijn-Pain
CVS-Psychisch CVS Orthomoleculair CVS Osteopathie CVS Terminologie CVS Verwante ziektes CVS- Virussen

CVS -Acupunctuur CVS Alternatief CVS Chinese geneeswijzen CVS Chiropractor CVS-Cultuur
CVS-Fibromyalgie CVS-Homeopathie CVS-Kinesiologie CVS Kinesitherapie CVS Manuele therapie CVS-Publicaties
CVS Seksualiteit CVS-TandhygiŽne CVS-Toerisme CVS-Websites CVS Werelddag Antwerp  

  

CVS Verz. maatschappijen CVS-Verzekeringen CVS-Verz.-geneeskunde Gewaarborgd inkomen CVS Gew.inkomen

CVS Medische expertise CVS Minnel.med.expertise Medische Maffia    

Start

 

Minnelijke medische expertise ( of Minnelijke medische oplichting)

Als het gaat over centen en procenten is ethiek,deontologie en eed van Hippocrates ver te zoeken. Waar halen die mensen de arrogantie vandaan om de protocols van echte specialisten die dag in,dag uit met de problematiek bezig zijn te bekritiseren en te bekladden

Als de oorzaak van een aandoening niet bekend is, roepen verzekeringsartsen nog al snel dat het wel tussen de oren zal zitten.

Zij gaan af op wat genoemd wordt hun Ďklinische blik'. Het probleem met de klinische blik is, dat die per definitie subjectief is. Uit de wetenschappelijke literatuur blijkt dat de arts die alleen vertrouwt op zijn klinische blik en op eigen kunnen, zoekt naar een bevestiging van zijn eerste indruk en geen of te weinig betekenis hecht aan tegenbewijs. Verzekeringsgeneeskunde blijft  in toenemende mate achter bij de ontwikkelingen in de medische wetenschap. Vasthouden aan het gebruik van de klinische blik alleen, terwijl door de wetenschappelijke ontwikkelingen allang is komen vast te staan dat de klinische blik onbetrouwbaar is, maakt dat verzekeringsartsen fouten maken. Daardoor zijn ze kwetsbaar voor klachten en procedures over de kwaliteit van hun beoordelingen. Artsen die het geloofssysteem vertonen: ď als wij er niet van het op de hoogte zijnĒ, dan bestaat het niet lijden  aan een geestelijk tekort. Dit werd trouwens ook wetenschappelijk aangetoond.

 

En ja, verzekeringsartsen hebben altijd gelijk. Ze hoeven geen eed af te leggen,want stel je voor dat ze zich vergissen,bijscholing hoeft niet en ze zijn gevrijwaard van seniliteit en Alzheimer. Hoogtijd dus dat ze ook een driejaarlijks onderzoek ondergaan naar vakbekwaamheid en gezondheid.

 

En hoe wetenschappelijk of evidence based alles is vindt je op :  http://tinyurl.com/y9qv9da

http://users.skynet.be/vzw-verkeersslachtoffers/medische-expertise.html#tegensprekelijke

Minnelijke medische expertise is een valkuil : Het volstaat dat ťťn van de artsen onder druk gezet wordt door zijn opdrachtgever, om de zaak op de lange baan te schuiven en de patiŽnt zit totaal geblokkeerd en kan niet eens naar de rechtbank stappen. Men staat als patiŽnt totaal machteloos want de experten zijn ontslagen van alle gerechtelijke formaliteiten.

Het volstaat ook dat medische experten het op een akkoordje gooien en patiŽnt staat machteloos.

http://www.dvl.be/Insert/bijlagen/01%20BDB%20dr%20Vanderschot%20Katrien.pdf Opdat een bindende derdenbeslissing voor de contractpartijen bindend zou zijn, is vervolgens vereist dat zij genomen wordt door een derde die daarvoor de bevoegdheid heeft. Een bindende derdenbeslissing mist immers elke bindende kracht wanneer de derde-beslisser bij het nemen ervan de grenzen van zijn beslissingsbevoegdheid te buiten gaat. Aldus zijn contractpartijen niet door een derdenbeslissing gebonden indien daarin door een derde,antwoord gegeven wordt op vragen waarvan zij de beantwoording niet aan een derde hebben overgelaten. Noch zijn zij verplicht een derdenbeslissing na te komen indien deze genomen werd buiten de contractueel overeengekomen omstandigheden om
http://www.elfri.be/minnelijke-expertise Hťt typevoorbeeld van een minnelijke expertise met het karakter van een bindende derdenbeslissing is de minnelijke medische expertise. Uit de inhoud van het tussen partijen gesloten protocol van aanwijzing van medische experts, is zonder meer duidelijk dat het hier een minnelijke medische expertise betreft met het karakter van een bindende derdenbeslissing.

De bindende derdenbeslissing schakelt, in tegenstelling tot de arbitrage, de tussenkomst van de rechter m.b.t. wat het voorwerp van de bindende derdenbeslissing zelf betreft, niet uit. Immers, de partij die zich niet kan verenigen met de beslissing, kan deze aanvechten voor de rechter, hetzij omdat de beslisser de concrete maatstaven die hem waren meegegeven niet heeft nageleefd en daardoor zijn bevoegdheid heeft overschreden, hetzij � wanneer aan de bindende derdenbeslisser geen maatstaf of blanco-maatstaf (bv. de billijkheid) werd meegegeven � omdat de beslissing kennelijk of klaarblijkelijk onredelijk of onjuist is, of genomen in strijd met de goede trouw.

http://www.ordomedic.be/nl/adviezen/advies/
onafhankelijkheid-van-de-expert-belast-met-een-
minnelijke-expertiseopdracht
Deze principes worden in de praktijk helemaal niet altijd geŽerbiedigd, precies omdat de rol van de expert in een minnelijke expertise niet goed begrepen is en vaak verward wordt met deze van technisch raadgever. Deze verwarring wordt in de hand gewerkt door de gewoonte die sommige verzekeringsmaatschappijen hebben om de persoon die eerst als technisch raadgever belast werd het schadegeval vast te stellen voor rekening van de verzekeraar automatisch als minnelijk expert aan te stellen . Deze praktijk is echter in strijd met de hierboven uiteengezette principes die zowel de materie van de expertise als de geneeskundige plichtenleer regelen.
http://users.skynet.be/vzw-verkeersslachtoffers/
medische-expertise.html#maatregelen
De maatregelen die het slachtoffer kan nemen tegenover een gerechtsdeskundige die niet naar behoren zijn taak uitvoert zijn beperkt, nl. : wraking of vervanging van de gerechtsdeskundige, of Ė na de expertise Ė een nieuwe of aanvullende gerechtelijke expertise.

Art. 973 ß 2 Ger.W.: "Alle betwistingen die in de loop van het deskundigenonderzoek met betrekking tot dit onderzoek ontstaan tussen de partijen of tussen de partijen en de deskundigen, met inbegrip van het verzoek tot vervanging van de deskundigen en van elke betwisting aangaande de uitbreiding of de verlenging van de opdracht, worden door de rechter beslecht.
De partijen en de deskundigen kunnen zich daartoe bij gewone brief, met vermelding van de redenen, tot de rechter wenden. De rechter gelast onmiddellijk de oproeping van de partijen en de deskundigen.
De griffier geeft hiervan binnen vijf dagen bij gewone brief kennis aan de partijen en raadslieden en bij gerechtsbrief aan de deskundige (...)"

http://www.advodirect.com/nl/
lees_artikel_nummer.php?55
Letselschade  Expertise Is expertise bindend?
http://webh01.ua.ac.be/storme/
bindendederdenbeslissing.html

De bindende derdenbeslissing naar belgisch recht

   
 

Artikelen :

Letselschade : Is expertise bindend ?

Bindende derdenbeslissing toch niet zo bindend ( CVS )

ďBehoudens in de gevallen bij de wet bepaald, kan de poging tot minnelijke schikking niet verplicht worden gesteldĒ (vgl. art. 731 II Ger.W.). Zelfs waar die verplicht is, stelt dit in de praktijk niet veel voor Ö. Anderzijds kan de rechter wel de persoonlijke verschijning van partijen bevelen en dus in zekere zin ook de medewerking aan een poging tot verzoening.

Rechten van patiŽnt en controlegeneeskunde
   

Voetangels en schietgeweren - Zou men zich nog laten verzekeren?

De verzekeringspolis:

2) Polisvoorwaarden Gewaarborgd inkomen en definities :

In artikel 7 vindt men de  bepaling van ziekte :

Ziekte is elke aantasting van de gezondheidstoestand die niet door een ongeval veroorzaakt wordt en waarvan de oorzaak en de symptomen medisch objectiveerbaar zijn en ďdie als zodanig een diagnose toelaten en een therapie vereisen.Ē

In artikel 22.7 vindt men de uitsluiting : wat is niet verzekerd

 

Functionele, subjectieve of psychische stoornissen, waarvan hetzij de oorzaak en de symptomen niet medisch objectiveerbaar zijn, hetzij de behandeling of de therapie of de arbeids -ongeschiktheid  niet vereist is vanuit een zuiver medisch standpunt.

Deze  arbeidsongeschiktheid moet medisch objectiveerbaar zijn.

 

Zoals deze definities nu gedefinieerd zijn bestaat er teveel onzekerheid bij een eventueel schadegeval.

 

De vraag die niet beantwoord wordt is: ď Wie bepaalt of een ziekte medische objectiveerbaar is en wat is medische objectiveerbaarĒ.

Doet men hiervoor beroep op artsen van de maatschappij, houdt men rekening met de mening van artsen die cliŽnt behandelen,houdt men rekening met wetenschappelijke onderzoeken, richtlijnen van het Riziv of baseert men zich op algemeen aanvaarde richtlijnen zoals bv deze van de Wereldgezondheidsorganisatie.

 

Begrippen als 'objectiefí (wat is 'objectief' ? wat verstaat de maatschappij door objectief en 'psychische' aandoeningen staan in de polis nergens precies omschreven, wat de verzekeraar toelaat ze naar eigen goeddunken te interpreteren ! De cliŽnt die de polis leest  vertaalt die polisteksten met zijn gezond boerenverstand als 'profiteurs worden uitgesloten' (dat wordt trouwens door de verzekeringsagenten en - makelaars ook zo uitgelegd bij het ondertekenen van de polis !).

 

De Leuvense hoogleraar en neuropsychiater B. Van Houdenhoven heeft hierover een theorie ontwikkelt :

 

Verkeerd begrijpen van objectiviteit


"Een van de meest verbreide conceptuele misverstanden in de psychosomatiek is de gelijkstelling van 'somatisch onverklaard' met 'niet-objectief'. Bij nader inzien berust deze gelijkstelling op een derde factor, namelijk 'niet-meetbaarheid'. Bij psychosomatische aandoeningen valt er inderdaad niets meetbaars vast te stellen, noch in lichaamsvochten (bloed, urine, ruggenmergvocht), noch via technische onderzoeken (ECG, radiografieŽn en andere medische beeldvorming), dus zijn ze niet  objectief zo luidt de redenering.

Maar ook deze redenering is krom. Het ongerijmde gebruik van de term 'objectief' in deze context wordt snel duidelijk als we het voorbeeld nemen van depressie. Niemand zal beweren dat depressie meetbaar is (ook al kunnen er bij verfijnd biochemisch onderzoek wel afwijkende hormoonwaarden, bijvoorbeeld van cortisol, worden vastgesteld). Toch twijfelt niemand aan de objectiviteit van het klinisch vaststelbare ziektebeeld depressie. De term 'objectief' moet dus andere ladingen dekken dan die er vaak aan worden toegeschreven.

Een wetenschapstheoretisch perspectief kan hier veel verhelderen.


Etymologisch verwijst de term 'objectief' - en zijn tegenhanger 'subjectief' - naar het al dan niet 'op afstand plaatsen' van het geobserveerde of bestudeerde object. Objectieve observatie houdt in dat men niet met het object samenvalt, met andere woorden, zijn eigen subjectiviteit (met alles wat die impliceert aan individuele attitudes en interpretaties) tot op zekere hoogte kan uitschakelen.
Dit heeft op zijn beurt twee belangrijke gevolgen: het geobserveerde zal zoveel als mogelijk beantwoorden aan de werkelijkheid (dit wordt 'validiteit' van de observatie genoemd); en andere observatoren zullen in gelijkaardige omstandigheden grotendeels tot dezelfde vaststellingen komen (dit wordt 'betrouwbaarheid' van de observatie genoemd).
Kortom, 'objectiviteit' heeft in principe niets te maken met meetbaarheid,maar alles met validiteit en betrouwbaarheid van de vaststellingen. Als we deze wetenschapstheoretische reflecties ernstig bekijken, moeten we tot de conclusie komen dat verzekeringsinstellingen die 'niet-meetbare' aandoeningen (zoals CVS, fibromyalgie whiplash, Meniere, enzÖ) via de 'kleine lettertjes' van hun polissen uitsluiten als 'niet-objectief', een ontoelaatbare denkfout begaan."

 

Men kan zich de vraag stellen : wat is ziekte in BelgiŽ en wat is arbeidsongeschikt of arbeidsonbekwaam?

 

Volgens het Riziv wordt de arbeidsgeschiktheid niet geŽvalueerd op basis van de ziekte waaraan iemand leidt, maar op basis van het functioneel vermogen van de patiŽnt.  Het Riziv erkent trouwens geen lijst van ziektes. Volgens hen wordt arbeidsongeschiktheid gedefinieerd  in  termen van verlies aan verdiencapaciteit.

 

Verzekeringsartsen  leggen  het  begrip  'objectief'  zo  uit  dat  alleen  arbeidsongeschiktheid  wordt aangenomen  als dit een gevolg  is van aan  te  tonen  lichamelijke afwijkingen. Deze  interpretatie  is niet juist aangezien objectiviteit meer omvat dan zichtbaarheid/aantoonbaarheid alleen.

 

Dient  objectiviteit  dan  aan  de  vaststelling  van afwijkingen of aan de vaststelling van ongeschiktheid gekoppeld te worden ?

 

ďdie als zodanig een diagnose toelaten en een therapie vereisen.Ē

 

Dit houdt in dat er dient vastgesteld te worden op gronden die in de reguliere geneeskunst algemeen aanvaard zijn. Dit vereist dat er voor de vaststelling gebruikt gemaakt wordt van  onderzoeksmethoden  die  in  de  gezondheidszorg  door  artsen  en  paramedische  deskundigen  geaccepteerd  zijn.  Het  probleem  is  echter  dat  veel  alledaagse  medische onderzoeksmethoden  weinig  of  geen  aantoonbare  waarde  hebben  voor  het  vaststellen  van  de ' ongeschiktheid  als gevolg van  ziekte'

Het is voor een arts dan ook heel moeilijk de  stoornissen,beperkingen of handicaps van de cliŽnt vast te stellen. Dit kan  zich bijvoorbeeld voordoen bij nieuwe ziektes waarvan de huidige medische stand nog niet in staat is de juiste diagnose te stellen.

De oorzaken van veel ziekten zijn onbekend, speculatief of complex .

Voldoende zou dus moeten zijn om vast  te stellen dat de ongeschiktheid een gevolg van ziekte is, en dat het niet nodig is de oorzaak van de klachten of van de ziekte te kunnen aanwijzen. waarvoor  op  dit  moment  nog  geen duidelijke medische verklaring is te geven. Want wie bepaalt er welke medische studies nu aanvaardbaar zijn of niet? In consensus? Maar van wie?Uiteindelijk zal de verzekeringsarts wel de studies eruit halen die het meest voordelig zijn voor zijn opdrachtgever en zeggen dat dit evidence based is

 

Met evidence based beogen beroepsbeoefenaren een rationalisatie van hun handelen, maar de term dient niet te worden verward met Ďwetenschappelijk bewijsí of Ďwetenschappelijk effectí. Over wat als Ďwetenschappelijk bewijsí mag gelden bestaat vaak weinig consensus, met name in de menswetenschappen vanwege de methodologische problemen die onderzoek vaak met zich meebrengt. Het meten van Ďeffectí is in de regel erg lastig door het grote aantal mogelijke derde variabelen (Ďconfounding variablesí) die het menselijk handelen beÔnvloeden. Daarom probeert evidence-based practice de rationalisatie van het handelen van de beroepsbeoefenaar met gebruikmaking van zoveel mogelijk bronnen te funderen.

Welke bron zwaarder weegt is vaak afhankelijk van machtsverhoudingen binnen een professionele sector, maar daarmee is het niet automatisch Ďevidence basedí of wetenschappelijk bewezen.

 

De organisatie waarvoor een beroepsbeoefenaar werkt (kan ook een universiteit zijn ) en de daarbij behorende paradigma's beÔnvloeden de visie van de hulpverlener op complexe maatschappelijke problemen en wordt aan nieuwe medewerkers soms doorgegeven als zijnde 'de waarheid' en 'de werkelijkheid' Wanneer een bepaalde visie dermate overheersend is, of wanneer er binnen een organisatie sterk op productie wordt gestuurd bestaat het risico van het ontstaan van 'foutenculturen' in die organisatie.

 

Welke zaken zijn wel gedekt in het contract :

Fysiologische en economische arbeidsongeschiktheid zijn gedekt.

 

Fysiologische invaliditeit:

vermindering van de lichamelijke integriteit waarvan de graad bepaald wordt bij de medische beslissing onder verwijzing naar het O.B.S.I. (Officieel Belgisch Barema der Invaliditeiten).

 

Economische invaliditeit: verdwijning of vermindering van de werkbekwaamheid. De graad zal bepaald worden in evenredigheid met de weerslag op uw werkbekwaamheid

 

Volgens het Riziv is de Obsi schaal een baremale schaal en schatting  met als enig doel  een eenvormigheid in de schattingsmethode te bekomen, zodat voor eenzelfde letsel steeds dezelfde invaliditeit weerhouden wordt. De bestaande barema's beperken zich dus tot het schatten van een fysische ongeschiktheid. Zij hebben niets te maken met de schatting van een werkongeschiktheid of de bepaling of definitie van een ziekte

 

En wat gebeurt er met ziektes die zogezegd niet medisch objectiveerbaar zijn en toch vermeld worden in de OBSI schaal? Wat primeert er in dergelijk geval om uitkering te krijgen?

 

Ik denk dat maatschappijen eerder een memorie van toelichting zouden moeten geven hoe ze hun polissen interpreteren,zodat achteraf  bij schadegeval discussies tot een minimum beperkt kunnen worden.

 

Het maatschappelijk debat over verzekeringen zou dan ook heel wat ruimer dienen gevoerd te worden.  Wat de burger interesseert is welke kansen hij effectief heeft om uitbetaald te worden bij een eventueel schadegeval. En of dit kan binnen een bepaalde tijdspanne, of er geen officieel loket kan geopend worden om beslissingen uit te spreken zodat de burger geen 10 jaar hoeft te procederen met alle gevolgen van dien.

 

Verzekeringen worden wel echt lucratief als men de houding begint aan te nemen van Madame non.  Ze weigeren elke betaling , en de klant betaalt zijn leven lang om hun procedurekosten te dekken.

 

Contract van minnelijke medische expertise

 

Opgepast met ondertekenen van dergelijke clausules. In 90% van de gevallen biedt de gerechtelijke expertise heel wat meer kansen op slagen. Spijtig genoeg voorzien de nieuwe polissen deze clausule reeds in hun basisvoorwaarden zodat klant bij voorbaat eraan is voor de moeite.

 

Verzekeringsartsen zijn er niet om patiŽnten te beoordelen of te verdedigen maar wel om de maatschappijen zo weinig mogelijk te laten uitkeren . In feite doen ze niets anders dan schimpen op de reguliere geneeskunde. Deze weten niets van geneeskunde, de verzekeringsarts weet er alles van.

Meer en meer professoren staan dan ook afkerig tegen deze spelletjes en weigeren hun patiŽnt nog langer te verdedigen wanneer het tegen verzekeringsmaatschappijen gaat.

 

Geneeskunde is geen exacte wetenschap en meningen zijn niet strafbaar. De nodige geneeskundige onderzoeken die de verzekeringsarts moet uitvoeren gebeuren dan ook meestal bij bevriende verzekeringsartsen ,welke brandhout maken van de bevindingen van de reguliere geneeskunde. De derde geneesheer die dan zou moeten arbiter spelen is er dan ook meestal ťťn uit het kamp van de verzekeringsartsen. Zodat de uitslag op voorhand bepaald is.

 

In gevallen van burgerlijk recht schijnen verzekeringsartsen ook steeds te vergeten dat de patiŽnt moet hersteld worden in de staat van voor het ongeval. De belachelijk invaliditeitspercentages die ze voorstellen liggen zo onnoemelijk laag dat de meeste verzekeringspatiŽnten verplicht worden tot het voeren van geldverslindende processen.

Verzekeringsartsen behoren dan ook tot de Schutzstaffel van de verzekeringsmaatschappijen.

 

 

Protocol van minnelijke medische expertise
De horde van D & J
Expertisegeneeskunde en patiŽntenrechten
Gerechtsexperten