De dubieuze rol van het verzekeringswezen

http://psychiatrie.blogse.nl/

Veel privť-ziekteverzekeringspolissen zoals hospitalisatieverzekeringen voorzien dat medische kosten niet uitgekeerd worden wanneer het gaat om een psychische aandoening of wanneer je opgenomen wordt in een psychiatrische afdeling.

Vandaar dat b.v. patiŽnten met fibromyalgie (chronische spierpijnen en spierstijfheid; oorzaak onbekend) of patiŽnten gediagnosticeerd als chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS; oorzaak onbekend;  hun ziekte erkend willen zien als een fysiek-organische aandoening. De verzekeringsmaatschappijen weigeren immers deze mensen hun gezondheidskosten terug te betalen omdat fibromyalgie en co Ďtussen de oren zittení en psychische aandoeningen (zouden) zijn die in de polis uitgesloten worden. Fibromyalgie-patiŽnten verweren zich dan door elke psychische oorzaak van hun ziekte te ontkennen en door zich te beroepen op bepaalde wetenschappelijke onderzoeken die wijzen of zouden wijzen op een fysiek-organische etiologie.

We zien hier dat de kans op terugbetaling als het ware gaat bepalen hoe de patiŽnten hun ziekte gaan beleven en voor welke therapie ze zich al dan niet open stellen. Want laat een fibromyalgie of cvs-patiŽnt  zich verzorgen door een psychiater, dan zal de verzekeringsmaatschappij dat uiteraard aangrijpen als bewijs dat het effectief om een psychische aandoening gaat die door de polisclausule uitgesloten is van uitkering. Kortom: de wetenschappelijke vraag naar de oorzaak van fibromyalgie, CVS, e.d. is gekoppeld aan een heel specifieke tegenstelling in financiŽle belangen tussen patiŽnt en verzekeraar. Een situatie die duidelijk niet gunstig is voor de wetenschappelijke discussie of het wetenschappelijk onderzoek (dat immers niet altijd onafhankelijk is en zo al genoeg door belanghebbende privť-bedrijven of particuliere organisaties wordt gesponsord): allerlei lobbyisten gaan pogen de resultaten van het onderzoek te sturen en bepalen zo ook welke therapeutische perspectieven geopend of gesloten worden.

Eťn oplossing: een wettelijk verbod op verzekeringsclausules die voorzien dat kosten voor psychische aandoeningen niet worden uitgekeerd. Deze discriminatie van de psychisch lijdende mens of de psychiatrische patiŽnt berust op geen enkele degelijke argumentatie.